Oaza kobiet

Podziel się:

Archeologia Żywa | dodano: 2010-06-16 (15:49) 0 komentarzy Oaza kobiet

(fot. Ewa Kuciewicz) Co mogło łączyć kobiety i żyrafy, których wizerunki wyryto na skałach w Oazie Dachla? U południowoafrykańskich Buszmenów żyrafa to symbol mocy i piękna. Jej siłę wykorzystują szamani do wejścia w trans. Uosabia też rodzicielstwo i opiekuńczość.

W Egipcie, kojarzonym głównie z monumentalnymi zabytkami okresu dynastycznego, istnieje bogata sztuka naskalna. Co więcej, tworzona była na długo przed powstaniem państwa faraonów. Jednym z miejsc, gdzie prowadzone są regularne badania nad petroglifami jest oaza Dachla na Pustyni Zachodniej, zlokalizowana około 700 km na południe od Kairu.

Ten malowniczy konglomerat wiosek i maleńkich miasteczek ukrytych wśród gajów palmowych i zbiorników wodnych zasilanych przez liczne tu źródła artezyjskie, jest siedzibą unikalnego przedsięwzięcia. Dakhleh Oasis Project (D.O.P.) zainicjowany został w 1977 r. przez Royal Ontario Museum w Toronto. Dyrektorem projektu jest Anthony J. Mills.

Fot. Painted Wadi – „malowany wąwóz” to korytarz prowadzący do życiodajnej oazy

D.O.P. jest misją interdyscyplinarną zrzeszająca międzynarodową grupę naukowców badających różne aspekty działalności ludzkiej w oazie, od prahistorii po czasy obecne. W jej ramach, już od 1985 r., działa także „Petroglyph Unit” – polski zespół zajmujący się sztuką naskalną z ramienia Polskiej Stacji Archeologii Śródziemnomorskiej w Kairze. Do 2004 r. kierownikiem polskiej ekspedycji był prof. Lech Krzyżaniak z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. Po jego śmierci funkcję tę przejął prof. Michał Kobusiewicz z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Poznaniu.

Wydanie internetowe: Archeologia żywa

1 2 3 4 5 z 5 następna